ΔΙΩΡΟΦΟ ΣΠΙΤΙ
Τα βήματά μας τρεμοπαίζουν σε σύγχρονους δρόμους, γκριζωπούς το βλέμμα μου μένει σε μια γωνία λες στο χθες λησμονημένη. Γύρω στα κτίρια τα πολυώροφα Διώροφο σπίτι στέκει , σ’ ένα στενό στα σκαλοπάτια γλάστρες ανθών στα παραθύρια κλέφτες ματιών. Ίσως να κρέμεται μια χροιά νοσταλγική από έγκατα ονείρων και λογισμών μα αν η καρδιά ψάχνει να στηριχθεί είναι στο ανθρώπινο , στ' αληθινό. Το σπίτι υπάρχει για να θυμίζει πως βγήκαν βλαστάρια στην ερημιά εξιδανίκευση σε κάποιους χαρίζει οι ρίζες που φύγαν μακριά. Στους κήπους τους ολάνθιστους γυρίζει σε γιασεμιά, ζουμπούλια και κερασιές Ο νους πάλι δεν λέει να γύρει σε δρόμους από φωνές και βουητά.