Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ  Δεν ονειρεύομαι... μόνο φοβάμαι φοβάμαι κάθε βήμα ανθρώπινο κάθε κίνηση επιθυμίας. Το μυαλό μου ένα μεγεθυντικό φακό έχει εισάγει Τα βλέπει όλα μεγάλα τρομαχτικά... Ό,τι μας ευχαριστεί απέναντί μου το χω βάλει. Η ζωή δεν είναι σκέψεις ούτε όνειρα... Είναι πράξεις και στιγμές. Δίχως προσωπεία και μάσκες θα τη ζήσεις, δε θα την ονειρευτείς... Άσχημο πράγμα τελικά η ονειροπόληση δεν τολμάς, δεν νιώθεις άρκεσαι στην ασφάλεια της σκέψης που πόνο δεν σου προκαλεί μήτε δυσάρεστες συνέπειες. Ζούμε μια ζωή και μια ανάσα τόσα λίγα για να ονειροπολήσεις και να σκεφτείς. Πέρασαν τα χρόνια Σε ένα καφενείο τα έχεις περάσει... με ένα ποτό κι ένα τσιγάρο σύντροφοι παντοτινοί στη μοναξιά μιας αλήθειας Προσπαθώντας να κρυφτείς απ'τη ζωή επινόησες μια ψεύτικη μονάχα για να ονειρευεσαι. Τα όνειρα είναι καλά μόνο όταν δρούμε και πάμε προς αυτά. Αν είναι να οδηγούν σε καφενεία και μοναξιές δεν αξίζουν να υπάρχουν. Ο φόβος και τα όνειρα χέρι-χέρι πάνε δεν το ξέρεις; Δεν ονειρεύομαι... μό...

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ Τι να κάνουν και οι ποιητές ονειρεύτηκαν έναν κόσμο η γη όμως δεν έφτασε. Τι να κάνουν και οι ποιητές με την γραφή τους; γύρω πόλεμος, φτώχεια, δυστυχία. Φτιάχνουν βόμβες και στρατό οι Μεγάλες οι Δυνάμεις πρόσφυγες, απόσταγμα "φροντίδας" φωτιά και πόνο προκαλούν. ο κόσμος διχάζεται το χρήμα, τα συμφέροντα κεφάλια κυβερνούν πύραυλοι - εκρηκτικά πετούν. Παιδιά εκπαιδεύονται να σκοτώνουνε ζωές Δε μετρούν τα άστρα Μονάχα σταματούν καρδιές. Αιματοκύλισε το σύμπαν την ιστορία κανείς να διδαχτεί φανατισμός στην ίδια θέση ο χρόνος - κύκλος απειλεί. Όσοι ανάστημα ύψωσανε στην κάννη για μια ειρήνη, χωρίς διακρίσεις γη στην ανατριχίλα δε άντεξε η ψυχή με βόλι εχθρού πέσαν αμαχητοί. Τι να σου κάνουν και οι ποιητές ένα μέλλον ουτοπικό κοιτούν γράφουν , γράφουν με μελάνι δεν αρκεί. Τον πόλεμο να σταματήσουν Πολιτισμούς ξανά να χτίσουν χαμόγελα που επαναστατούν. Μα το έργο τους σημαντικό διαμαρτυρία, αναπόφεκτη φωνή ανάγκη για λύτρωση διαχρονική. Κείμενο : Τσάκλη...