Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

  Λαός   σιγοτραγούδησε σε έναν παλμό της ιστορίας λαός ξεροκέφαλος, αμαθής την ποίηση εντός του.   Έξω από έδρανα γυαλιών σε ελίτ αρίστων και σοφών με μόνη έγνοια μεροκάματο σε αχνό φως σφύριζε στίχους.   Λαός από την μοίρα αδαής με εμφυλίους , ιστορίες , κακό σε αυτόνα μια γωνιά σταλιά δώρισε ο Θεός να γράφει.   Όχι, δεν ήταν στα σαλόνια τα φιλολογικά στην υπεράνω κουλτούρα και στο ύφος μα έξω στην άσφαλτο , σε κάθε παραφωνία η ποίηση, τρόπος ζωής , στους δρόμους.   Αν και καταραμένος, τριτοκοσμικός στα μάτια άλλον δαίμονας, με καλή και δόλια «ποίηση» τα στήθη του ρισκάρει.   Σε τόσα αγκάθια , ματωμένα λούλουδα πολύχρωμους αγρούς, δύσεις   πορφύρα -κοινές αφετηρίες έμπνευσης με σκότους- κι όμως συνθήματα όλα με Ποίηση.   Κι αν το ποίημα που θα γραφτεί έχει αγριάδα μαντινάδας μένει στην άκρη μέλι ελαφρύ τροχό να ξεκολλά, για το ταξίδι.         ...

  Στο τόσο δα κουτούκι, το στενό μέσα στη βουή του κόσμου μια ομάδα , πλάνητες κορμοί αψηφούν, σε πείσμα των καιρών.   Είναι η γραφή μου τους ελκύει να κλέβουν μία ώρα από τον σωρό με φόντο ταξίδι και αγνάντεμα χάνονται σε όνειρο μικρό.   Έστω μια ώρα είναι αρκετή χαμόγελα να δώσουν και βροντές μέσα στην αντάρα την ανθρωπινή πόνο και γέλιο να δωρίσουν.   Κι αν μια παρένθεση μοιάζει απ’ την αρχή κι όμως, νιώθεις το τόσο ξεχωριστό σαν ένα ποίημα σε σαρκική μορφή αυτό το αντάμωμα συγγραφικό.   Η φωτογραφία είναι από την Λογοτεχνική Τετάρτη της ΕΛΒΕ          

  Χρόνια δέκα πολεμώ από την τρικυμία ναυαγός σε αμμουδιά χρυσάφι έστω ανάσα να χαρώ.   Κολυμπώ σε πέλαγα, ωκεανούς Για τόση δα βραχονησίδα στο διάβα μου , να ξαποστάσω.   Στεριά μόνιμη δεν βρίσκω στη τρέλα του μυαλού αλλάζω θέσεις, σκηνικά, ηθοποιούς μήπως και διορία δώσω.   Μα έστω, κολυμπάς κι εσύ σαν εν δυνάμει δελφίνι, πλάι μου έτοιμος να δώσεις στάση-κεραυνό στη τρικυμισμένη άβυσσο.   «Κυματοθραύστης γίνεσαι αγκάλη» με λίγα λεπτά, στη λήθη να χαθώ κι αν ύστερα κουπί αρχίζω στέκεις δίπλα, αγκώνες να αντέχεις.     Λες είμαι εδώ, δεν   εγκαταλείπω «στις τρικυμίες , ο κυματοθραύστης σου» μα δεν ξέρω αν κάποτε ραγίσεις από χτύπηματα του πάγου.   Ο βοριάς μοιάζει μακρύς κι η υπομονή σου ένα χάδι ανίερος σε φύσημα γλυκό (ο βοριάς)   καρυοθραύστη παραγάδι.   * Ο  Καρυοθραύστης  είναι δασόβιο,  στρουθιόμορφο  πτηνό της  οικογενείας  των...