ΒΑΣΑΝΟ Αυτό το βάσανο στο μυαλό που κατοικεί Τρώει σαν σαράκι τη πραγματική ευτυχία Βρίσκει έδαφος , κατασπαράσσει τη καρδιά Ηγέτης γίνεται και τη ψυχή μου διαλύει. Δε λέει να φύγει και νέοι αναγκασμοί Υποτάσσουν τη χαρά σε ανούσιες πράξεις Η χημεία δεν επιτρέπει να κοιτάω μπροστά Και νέους ορίζοντες το αύριο να χαράξει. Σαν χαμένη τριγυρνώ για να το σταματήσω Το βάσανο που πλημμυρίζει τη ζωή μου Επαναλήψεις στέκονται εμπόδιο αυγής Στο σκοτάδι να ηρεμήσω δεν μπορώ. Έτσι στο κλάμα και στην απόγνωση δίνομαι Στο κόσμο του ποταμιού πνίγομαι πάλι Χέρι βοηθείας δεν βλέπω στο βάθος Μόνη αισθάνομαι να βαδίζω στο τέλμα. Προσπαθώ να μην υποκύπτω στις εμμονές Μα κάτι τέτοιο φαντάζει όνειρο τρελό Συνέχεια με χτυπάει εκεί που πονάω Και παραδίνομαι σε άχρονους κυκεώνες.
Αναρτήσεις
Σκέψεις καλοκαιριού στο νησί Αυτό το καλοκαίρι βρήκε κι πάλι το κορίτσι μόνο, ν ’αγναντεύει τη θάλασσα. Κοιτάζει τα αγκαλιασμένα ζευγαράκια γύρω του…ζηλεύει τόσο πολύ…Πόσο θα ήθελε να βρισκόταν κι αυτό σε μια τέτοια αγκαλιά. . Το μόνο που κάνει είναι να φτιάχνει ιστορίες με το μυαλό του . Να ονειροπολεί . Έτσι αισθάνεται ίσως μεγαλύτερη ασφάλεια… Δεν ξέρει που θα βγει και τι θα γίνει. Δείχνει να μην έχει υπομονή να περιμένει… Κατηγορεί τον εαυτό του πως κάτι κάνει λάθος. Είναι πεπεισμένο γι αυτό. Φοβάται πως θα περάσουν τα χρόνια και θα έχει χάσει το τρένο , ή αν θέλεις το πλοίο της ζωής , μιας και είναι καλοκαίρι. Και είναι τόσο νέο ακόμα. Ίσως είναι μόνο φόβοι… Μα πώς να βρει την αγάπη αν δεν έχει αγαπήσει ακόμα τον ίδιο του τον εαυτό; Δύσκολο να βρεθεί η αγάπη αν δεν υπάρχει στον ίδιο σου τον εαυτό… Ευτυχώς βρίσκει κάποιες κάποιες στιγμές όασης , στην έρημο της καρδιάς του. Ασχολείται με ...
ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ
Έναρξη σχολικής χρονιάς Τόσες μνήμες απο τα παλιά μας σχολικά βιβλία που ξεθώριασαν στου χρόνου τη άσβεστη μανία. Ντιλι ντιλι το καντήλι , ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος τα δυο βουνα μαλώνουν , ο γιος του Γκέκα , να κι ο Ηλίας ο γαλανοματης, είναι κάποια απο τα κείμενα που μου μείναν απο το περασμα μου απο το Δημοτικό. Τότε που δεν υπήρχε διαδίκτυο και έξυπνα κινητά κι όμως κάποιοι μπορέσαμε κι μάθαμε σωστά γράμματα κι γίναμε αυτο που είμαστε σήμερα. Καταφέραμε πάνω απ όλα να γίνουμε σωστοί άνθρωποι με αξίες και να αγαπήσουμε την μόρφωση. Τα χρόνια του Δημοτικού θα μου μείνουν αξέχαστα γιατί τότε είχα τα πρώτα μου ερεθίσματα , τόσο αθώα χωρις άγχος και στρες. Θα μείνουν χαραγμένα στη καρδιά μου ώσπου να σβήσει κι το τελευταίο κερί γνώσης στη ζωή μου. Καλή σχολική χρονιά σε όλους , μαθητές , δασκάλους και καθηγητές!!
Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Ο κλεφτης-ανθός σκορπιζεται στους πεντε ανεμους και χανεται. Σαν τις στιγμες μιας καρδιάς πλεοντας με φτερωτους αγγελους. Ο κλεφτης χτυπιεται και πονει, οι ανέμοι ήρθαν μακρία να τον ματωσουν. Νιωθει τοσο ασχημα , του δώσαν ενα τετοιο ονομα. Τι βαρος κουβαλά , αερικό δε ξερει τι θα πει ντροπή πως θα γίνει να ελευθερωθει , να φτασει σε φιλι ονειρικό; θα γινει πραγματι κλεφτης καρδιων η θα βαραινει τη ψυχη του μια απωλεια αρρωστημενη;