Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

  Τί έχουμε να χωρίσουμε Ελλάδα και Τουρκία Τι έχουμε να κερδίσουμε Με όπλα και με βία.   Η Σμύρνη μες στα αίματα Η Σαλονίκη με τζαμιά Ο Τούρκος στον γκρεμό Να αφήνει την πατρίδα.   Σπέρνει ο Αλή στον κήπο Άνθη πλάι στα ρυάκι Η ζωή, στην πόλη τούτη Άλλον τόπο δεν λογιάζει.   Θερίζει ο Γιώργος στην αυλή Ρίζες που θέλει ν’ αφανίσει Όμως στο χθες πάλι γυρίζει Ό,τι άφησαν οι ψυχές .   Τι άραγε να ωφελεί Δικό μου ή δικό σου Αιγαίο η ένωση αυτή Μια θάλασσα από μνήμες.   Ημισέληνος - Σταυρός Μια νύχτα δίχως φεγγάρι Σε ένα πέλαγος στα δυο Δέσιμο χεριών γεφύρια.  

Στη Γαλλία γεννηθήκαν ονειροπόλοι ποιητές πιάσαν κιθάρα και φωνή να υμνήσουν τις καρδιές. Με ορμή στην  Βουργουνδία  και σε κάστρα θρυλικά στην αγάπη τους δοθήκαν με πληγές στην σαϊτιά. Παίξε τροβαδούρε παίξε στην δεσποσύνη να χαρεί με φιλιά τα χείλη βρέξε μια εποχή ν’ αναστηθεί. Τρέξε τροβαδούρε τρέξε μετάγγιση δώσε ζωτική το αίσθημα το ξεχασμένο στον άνθρωπο τον υλιστή Σε μια εποχή τόσο αχρεί άγρια και σκοτεινή ανθός του έρωτα η ποίηση απ' την πενία για να βγει. Τρέξε τροβαδούρε τρέξε παίξε τον αυλό στην γη να μάθουν όλοι τί αξίζε ι ό,τι σήμερα έχει χαθεί.