Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΣΩΤΗΡΙΑ ΨΥΧΩΝ Ναυαγοσώστης της καρδιάς μού συστήθηκες Σε βέβαιο πνιγμό στα άδυτα του νου Από ναυάγιο σκέψεων μου τράβηξες  το χέρι Μου έδειξες το δρόμο για καινούργιο ταξίδι. Με ένα σωσίβιο γεμάτο υποσχέσεις και δάκρυα Ευάλωτος έψαξες σωτηρία για νέα ζωή Το παρελθόν μας είπαμε πίσω να αφήσουμε Να πορευτούμε μαζί σε δύσκολο παρόν. Πέρασες κύματα χτες, πουλί μου, καταλαβαίνω Γύρε στο πλάι μου κι νιώσε τη καρδιά μου Νιώσε στην αγκάλη μου το λιμάνι που αναζητάς Πέρασε στο μέτωπο στεφάνι αγριελιάς. Έναν κόσμο διαμάχες και πληγές λες πως ζεις Κανείς δε σε νιώθει, μοναχά εγώ Εμπιστεύσου με , καρδιά μου κι να το θυμηθείς Το αταίριαστο παρόν μας να κάνω παράδεισο. Μου είπες ένα βράδυ πως έχεις κάνει λάθη Με μάτια υγρά μίλησες ειλικρινά Να πληγωθείς δεν αντέχεις άλλο, μου δηλώνεις Τα ψέματα μισείς φρικτά στο διάβα μας μαζί. Και γω σε αγκαλιάζω, σε καθησυχάζω Πλάι μου γύρε και μην ανησυχείς Τη πίστη στην αγάπη μας δε θα προδώσω Τα χέρια μας σφιχτά δε θα λύσει κανείς. Πληγωμένο πουλί, γύρε πλά...

Τα ταξίδια της καρδιάς μαζί σου τα ονειρεύτηκα, έτσι που σμάλτο και ασήμι μπλέχτηκαν τα δάχτυλά μας.   Μια μέρα μου πες θέλω να ταξιδέψω μακριά , πέρα από τον ατλαντικό όπου ο νους ξεπερνά την κάθε απόσταση.   Εκεί που ο χρόνος σταματά κι μέρη εξωτικά τα μάτια αντικρίζουν.   Κύματα και ρεύματα, πρασινογάλαζα νερά ουρανοξύστες. Άρχισες να ζαλίζεσαι με την ιδέα όνειρα να κάνεις τρελά.   Τότε εγώ σε άγγιξα κι σου χαμογέλασα γλυκά. και με τρεμάμενη φωνή σου είπα: "Αγάπη μου, τα καλύτερα ταξίδια της ζωής τα κάνει η ίδια η ψυχή».   Τις φουρτούνες που θα περάσουμε μαζί κι αλώβητοι θα βγούμε τα αμέτρητα χάδια, τα φιλιά που ζωγραφίζουν οι καρδιές μας   τις κόκκινες νύχτες που θα μου λες σ ‘αγαπώ . και θα λιώνεις. το πέρασμα των χρόνων που θα μας βρει  μαζί , με χέρια ενωμένα.   Τα ωραιότερα ταξίδια τα έκανα μαζί σου μια νύχτα με φεγγάρι κι μάτια πάναστρα.   Το μόνον της ζωής μου ταξίδιον το έκανα πάνω στη μορφή σου να μου λέει "Σ ‘αγαπώ".

ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΙΝΔΟΝΗΣΙΑΚΟ Πέρασες σίφουνας απ’ τη ζωή μου Σαν τσουνάμι ινδονησιακό Κοίταξες βαθιά μες στη ψυχή μου Τον έρωτα καθρέφτισες σαρωτικό. Με τα φιλιά να φωτίζουν το κορμί μου Σαν Πούλια και Αυγερινό Μπερδεύτηκαν οι υποσχέσεις Στα ονειράτα του παρόν. Σε ένα κονάκι η αγκαλιά σου Απέραντη σαν τον Ωκεανό Γύρισες όλη τη κοσμοθεωρία Άνοιξες ασκό κλειδωμένων καρδιών. Πυρωμένη θάλασσα Τα χάδια τα δικά σου Με καταβροχθίζουν προς τη λησμονιά Μια κλεψύδρα τα φιλιά σου Τελειώνουν χρόνια καταχνιά. Είσαι κουκλάκι στη ψυχή Σε συνάντησα απρόσμενα εν μία νυκτί Είσαι ο ηλιόσπορος στον αγρό Που ανθίζει με φιλιά και σ' αγαπώ.

ΗΡΘΕΣ Ήρθες σαν άστρο Στην παγωμένη μου καρδιά Σαν άνεμος πήρες ό,τι με πονά Έβαλες φωτιά στα σωθικά Με έκανες ν’ αναστηθώ ξανά. Πέρασα μπόρες μυαλού και ψυχής Μα ήρθες εσύ όλα να τα αλλάξεις Κοίταξες τον καθρέπτη της καρδιάς μου Έστειλες μήνυμα στη μοναξιά μου. Και πάνω που τα όπλα είχα παραδώσει Ήρθες με ένα γαρύφαλλο κόκκινο σαν αίμα Την κάνη να γεμίσεις Φιλιά μυρωδάτα. Τα θαλασσιά σου μάτια Με πνίξαν στο μαγικό βυθό τους Με κοράλλια και μαργαριτάρια στόλισες Το λαιμό και τη ψυχή μου. Χαϊδεύω τα ξανθά μαλλιά σου Σαν στάχυα απαλά Που χαϊδεύουν το κορμί μου Κι εσύ με τα μάτια σου Στραμμένα στα δικά μου Στάζεις μέλι και χείμαρρο αγάπης. Το κλειδί της καρδιάς Μού χάρισες, μια νύχτα, με διαμάντια Κι έλαμπε στο στήθος μου σαν σπάνιο πετράδι Όπως σπανίζουν στη ζωή τέτοια χτυποκάρδια. Χύθηκες σαν καταρράκτης Στο ποτάμι της ελπίδας Που χρόνια εξυμνούσα σε ποιήματα και στίχους Ήρθες σαν φεγγάρι Να φωτίσεις το μέσα μου. Να βάλεις τέλος Στα μαύρα βράδια Και με μια αγκαλιά Να φέρεις την Άνοιξη π...