Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ   Πρόσφυγες συστήθηκαν Από πατρίδα πολυαγαπημένη Ξενοφοβία παρέλαβαν Από ανθρώπους φτωχικούς.   Όχι χτυπήματα στην ζώνη Που πληγώνουν καρδιές Αγώνας για την αποδοχή Με ρατσισμό στεφανωμένη.   Από φλεγόμενα σπίτια διωγμένοι Μαριονέτες σε παιχνίδια πολιτικά Μια αγκαλιά να τους ζεστάνει Από αγκάθι κι μέλι πλασμένη.   Πόντιοι, Μικρασιάτες φέραν αποσκευές Με φως κι δάκρυα ποτισμένες Στη νέα γη να στεριώσουν ζωές στη ξεριζωμένη ψυχή να δώσουν πίστη.   Βαρκούλες πλέουν ναυαγισμένες Στα αιματοβαμμένα κύματα Βοήθειες ξένες για δικά τους παιδιά Σε μια «φιλία» προδομένη.   Τώρα Σύριοι, κι άλλοι πολλοί Τη πόρτα χτυπούν παρηγοριάς Στο θρήσκευμα, στις συνήθειες Να έχουν να ζήσουν.   Στη θέαση μιας νέας εποχής Βαδίζει τώρα ο αιώνας μας Στο κόσμο της Βαβυλωνίας Η Ιστορία εκδικείται.

Το πάθος του ανθρώπου σιγοκαίει η φλόγα έγινε πυρκαγιά και εγένετο ο κόσμος. Η μουσική ενώνει τις καρδιές εξευγενίζει σώματα, ψυχές στον ίδιο ρυθμό χορεύουν Μετακινήσεις, αρχαίοι λαοί όργωσαν στεριές κι θάλασσες ψηφίδα πολιτισμού αφήσαν. Κιβωτούς  χαρίσαν ζαφείρι και χρυσάφι κάλους ένα υβρίδιο γεννήθηκε ένωση γης με ουρανό. Ο έρωτας ανίκητος στάθηκε δυνατός  να ξεπεράσει μίση εχθρότητες και πάθη. Τα όπλα - εργαλεία έναν θα σκοτώνουν , χίλιους θα γεννούν σε Άουσβιτς - Νταχάου Λαοί θα επιβιώσουν σε χείριστες συνθήκες . Γενοκτονία, ξεκλήρισμα λαών μα είναι ακόμη εδώ με μια γροθιά δηλώνουν: Δε τα κατάφερες άνθρωπε εσύ που είχες ως στόχο να μας αφανίσεις από τη γη. Το χαμόγελο είναι ένα ο έρωτας ο ίδιος οι άνθρωποι το όλον.