Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Η άσχημη είδηση στις μέρες μας φθονεί σε κάνει σμπαράλια σου θάβει την ψυχή. Κλείσε τη τηλεόραση άρπαξε το βιβλίο από τα μαλλιά. Σταμάτα να ασχολείσαι ο κόσμος τι θα πράξει ο άνθρωπος μασάει του διπλανού τη σάρκα. Πάρε μια μπάλα βγες στο δρόμο και παίξε σαν παιδί ακόμη υπάρχει ζωή! Βγες απ' το διαδίκτυο κλείσε τα κινητά βγες με έναν φίλο ξέχασε τα δεινά. Μύρισε λουλούδια φρόντισε φωλιά να κάτσει το πουλάκι να γεννηθούν αυγά! Κι αν τρελό σε ονομάσουν αναίσθητο, αργό δείξε την μόνη ελπίδα που 'χεις για φυλαχτό.  

Μια γαλήνη στην καρδιά ζητώ στην αγκαλιά σου Σαν θεϊκό κάλεσμα Σε μοναστήρι Παναγιάς. Μια γαλήνη στην ψυχή Στο άγχος υπνωτικό Να βάλεις με μια λέξη Εκεί που αδυνατώ. Αυτά που με βαραίνουν που πλακώνουν τα σωθικά Σε νερά σιντριβανιού ρίχτα να περπατήσουμε σιμά. Στον κήπο της Εδέμ Καρπός απ’ την αγάπη σου Πότισε με ροδόνερο Να χαθούν αρπαχτικά. Μια γαλήνη ουράνια τη βασιλεία στη φωλιά σου Πάρε με να αισθανθώ απαλά να λιώνει ο χρόνος.