Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

  Ο ύπνος ο μεσημεριανός και αυτό το καλοκαίρι σαν βουή μες σε κοχύλι γαλάζιος παραστέκει.   Αχλή κάτω στο βλέμμα τζιτζίκια μουρμουρίζουν γλυκιά νύστα σαν χάδι στο θρόισμα των φύλλων.   Είναι σε σπίτι καλοκαιρινό με σήτες στα μπαλκόνια βίοι υποσυνείδητοι θωρούν μορφές - γεύσεις - μνήμες.   Το ψάθινο καπέλο κρεμασμένο σε τοίχο άσπρο, όλο ασβέστη σε ζήσεις χαμένες, ξέγνοιαστες ο νους μου καταφεύγει.   Αυτή η αυλακιά ψυχής γαλήνια των παλμών ροή σε μια φύση που όλο αγνοούμε σε ένα κάλος που υποτιμούμε.   Ας γινόταν μετουσίωση η τρέλα σε ώριμων φρούτων τη δροσιά βουτιές σε ακρογιάλι λογοτεχνικό το όνειρο σαν κύμα πρόβαλε.  

Σκέψεις και ονειροπολήσεις άλλη μια φορά, επισκέπτες του μυαλού δίχως να νιώθω πώς διψούν κλείνω τα μάτια , πέρα εκεί τό ζω.   Είναι ο τύπος που θα θελε κάθε άτομο στην αγκαλιά υπάρχει μόνο στα χαρτιά στον κόσμο δεν βαδίζει.   Κοιτάω γύρω μου το πλήθος όλοι το τέλειο κυνηγούν τέλειο πρόσωπο, σύντροφό, ζωή ευτυχία νοημοσύνης τεχνητής.   Γέμισαν τα άρθρα τέλειο πλαστικό γεροδεμένοι στα γυμναστήρια, χτυπιούνται reality να βρεις ταίρι μοναδικό μπάλωμα σε ρούχα ξεφτισμένα.   Κι εγώ ενδόμυχα στα όνειρα φανταστικής ματιάς και θαυμασμού όπου να ψάξω ιδανικό ποτέ σε τούτο τον κόσμο ν’ αγροικώ.   Μα πώς να σταματώ εικόνες να ‘ρχονται πριν μάτια κλείσω αντί να γέρνω στην αλήθεια στη δίπλα πλευρά του κρεβατιού.   Θα αφήσω ο άνεμος να φέρει Ό,τι κατέχει στο δισάκι Ακόμη και η ψυχή αν βγει αδειάσει το μέσα υπομονή.

  Καθισμένη στο απέναντι πάρκο λες και βλέπω νεολαίας πάλκο περιθώριο, στη χούφτα τον κόσμο κρατούν μα τόσο νωρίς ν' ανταμειφθούν. Είναι η νεολαία που συνεδριάζει σε παρέες, ομόκεντρους κύκλους τσιγάρα, ποτά απαγορευμένα για τον περαστικό, απαξίωσης μορφασμό. Έτσι τις νύχτες βρίσκουν ευκαιρία όλα να ειπωθούν , σαν μήνυμα στο μέλλον σε αυτούς που λέρα τους είπαν κοινωνίας με έναν τρόπο ζωής απαντούν. Σαν πότε η νεολαία, στο καιρό αποδεκτή ; στο '70 αλήτες είπαν, δημοκράτες χίπις σε σπηλιές , βρωμιάρηδες, σκουλήκια όταν οι ίδιοι πλάθαν την νέα τάξη. Η σύρραξη τελείωνε σιγά σιγά το φεγγάρι λιγόστευσε το φως του οι νέοι του πάλκου σε οχλαγωγία στα στενά όρια σκορπιστήκαν.