Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

  Μία λέξη ένας κόσμος ένας κόσμος τόσες λέξεις οι ουσίες  του αιώνα μας… Το ποτήρι μου γεμίζω αγάπη, αγάπη, αγάπη σε έναν καμβά από ουσίες ουσίες και νοήματα. Ένας φόβος μοιάζει φυλακή αλληλεγγύης , ανθρωπιάς ήρθε η δικτύωση! Επήλθε η μοναξιά! Της εικόνας η αλήθεια καθρεπτίζει μοναξιά γράφει ο νους πολλά μην τα πιστεύεις. Τι πολιτεία χτίζουμε; με likes , follows, twits τί ματαιοδοξία βγάζουμε στο lockdown της ψυχής; Το ποτήρι μου γεμίζω αγάπη, αγάπη , αγάπη σαν λάβα που θα κάψει ό,τι ουσία παραχθεί.  

  ΔΙΑΔΡΟΜΗ   Η πρώτη συνάντηση Ήτανε γλυκιά Τριαντάφυλλο  πρόσφερες Και λόγια τρυφερά.   Ήσουν ιδανικά ωραίος Με τρόπους και ευγένεια δε φάνταζε τι κρύβεις Πίσω από πρόσωπο αγγελικό.   Έτσι κύλησαν τα ραντεβού Δίχως μια ένδειξη κακή Το ζευγάρι μάθαινε πολλά Στα πρώτα του τα μέλια.   Ήρθε η στιγμή αναπάντεχα χέρι άπλωσες ξαφνικά Ήρθαν συγγνώμες καταιγίδα " πότε ξανά" αστραπή.   Κάλυψες τα νότα σου Σε μια άλλη συμπεριφορά Καλό και ήσυχο παιδί Μπροστά απ’ την επίθεση.   Όσο αθώο ήταν χτύπημα Ατύχημα - κραυγή ακαριαία Είναι η αρχή για ένα τέλος Απόσταση που κρίνει αντοχές.   Αξιοπρέπεια και σεβασμό Στον άνθρωπο ταιριάζει Λουλούδια που ξεσκεπάζουν Ροζ σύννεφα και παραμύθια.  

Εσύ πατέρα Σύντροφε και παππού πρίγκιπα των ονείρων γυναίκα να ποθεί. Σαν δύο όντα ανόμοια Του Άρη και της Αφροδίτης Ο ένας πλευρό του άλλου Και άλλες δοξασίες. Τι περιμένει μια γυναίκα Από τον άντρα που ζητεί Είναι αποδοχή και σεβασμός Ή απόλαυση του κάλους; Κορίτσια, στα χέρια κούκλες Από μικρά το κόσμο παίζουν Πρίγκιπες στα όνειρα τους Σε νανουρίσματα θεριεύουν. Τι είναι άντρας αληθινός Παλαιάς κοπής φαντάζει; Μα παλαιών αρχών τρομάζει Σε κομματάκια κόψτον ! Γενιές - γενιές γυναίκα Τα θέλω δοκιμάζει Σε κάθε ανδρός καμώματα Τη μοίρα της αλλάζει. Για σένανε πατέρα με έχεις προστατεύσει Μου πρόσφερες ασφάλεια Σε δαίμονες και δράκους. Για σένα σύντροφε γλυκέ Που τώρα ξεκινάμε Μαζί ταξίδι μακρινό Ζωή μαζί να πάμε. Για κάθε άντρα που ξέρει Τον εαυτό να σεβαστεί Κάθε γυναίκα βρίσκει Το στέρνο ν’ αποκοιμηθεί.