Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Μια ραψωδία άξια Να σε χωρέσει επάξια Πόνο αντέχεις αιώνια Σε τόσες γραμμές ιστορίας. Μια μνεία για σένα Την γυναίκα που δεν λυγά Στα πάθη που βιώνει Ματώνει, σηκώνεται ξανά.   Γυναίκες μες στον χρόνο Όρθωσαν της κοινωνίας κεφάλι Στη φύση που τις θέλησε Από πλευρό άντρα φτιαγμένες.   Γυναίκες στον Μεσαίωνα Σκληροί αιώνες – σκοτεινοί Για μια Ιωάννα αρνούμενη σε στρατιές να υποταχτεί.   Για σένα Κασσιανή Την όμορφη πριγκίπισσα Το μήλο απαρνήθηκες Να δώσεις τα καλύτερα.   Για την  Μαριάννα Πιννέδα Στο όνομα της Ισπανικής λευτεριάς Θυσία στην κόκκινη σημαία Σίδερα με αίμα σπας.   Σε όλα τα ονόματα Που παλεύουν για ισότητα Ένα τάμα στις Χώρες της Ανατολής που η γυναίκα αγνοείται.                                  

  ΣΠΟΥΔΗ ΣΤΗΝ ΕΜΜΕΤΡΗ ΠΟΙΗΣΗ ΡΟΝΤΕΛΟ: Ολιγόστιχο ποίημα που προέρχεται από την γαλλική λυρική ποίηση. ΔΥΟ ΚΑΡΔΙΕΣ Οι δυο καρδιές μία γινήκαν σαν όαση στην καταχνιά το τζάκι έκαιγε στην σκοτεινιά τα πρώτα σύννεφα φανήκαν. Έξω έκανε τόση παγωνιά οι δυο καρδιές μία γινήκαν σαν όαση στην καταχνιά. Οι δυο εραστές τώρα μπήκαν στην φωλιά τους με χέρια ζεστά τον έρωτα σαν παιδιά χαρήκαν οι δυο καρδιές μία γινήκαν.

  ΣΠΟΥΔΗ ΣΤΗΝ ΕΜΜΕΤΡΗ ΠΟΙΗΣΗ ΒΙΛΑΝΕΛΑ: το εύθυμο και ελαφρού ρυθμού ποίημα , το οποίο προέρχεται από την ιταλική λαϊκή ποίηση. Η Βιλανέλα καλλιεργήθηκε τον 15ο και 17ο αιώνα. Στην αρχή "βιλανέλες" τραγουδούσαν οι χωρικοί της Ιταλίας, και τα θέματά τους ήταν κυρίως παρμένα από την ποιμενική ζωή, χωρίς να έχουν σταθερή ποιητική μορφή. ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ Τα χρόνια μας τα παιδικά τότε με τα αθώα μυαλά ανοίγαμε όλοι τα φτερά. Αστεία και γέλια πολλά τις έγνοιες "το είναι" ξεχνά τα χρόνια μας τα παιδικά Παρέα είμασταν μικρά σκοτούρες-γράμματα ψιλά ανοίγαμε όλοι τα φτερά. Στην πυλωτή στηθήκαν χαρωπά οι γεύσεις, αρώματα νοσταλγικά τα χρόνια μας τα παιδικά ανοίγαμε όλοι τα φτερά.