Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Τα θέλω  μεγαλώνουν όταν ο άνθρωπος Τζακ με ένα φασόλι τον κόσμο κατακτά. Σπυρί σπυρί το γίγαντα θα φτάσει σαν άλλος Οδυσσέας τον Κύκλωπα γελάσει. Σε παραμύθι θα πιαστεί τα πρέπει να ξεχάσει σαν Σταχτοπούτα το όνειρο γοβάκι, το φορεί . Διαφυγή θα βρίσκει σε εμπόδια, διωγμούς θανάτους κι αν βιώσει  στις στάχτες, μια πνοή. Σαν πρωτόβγαλτη ψυχή αγάπη θα γυρέψει στα μύχια της καρδιάς παλμών την αρμονία. Τινάζοντας τα άψυχα η φύση θα διδάξει καλύτερα να ζει. Όπως στα παραμύθια.

Μια στεριά σαν γροθιά μέσα στο φυσικό τοπίο έλατα, χιονισμένα βουνά χρωματίζουν τη Καστοριά. Η λίμνη να αγκαλιάζει κόσμο που περπατεί κύκνοι όμορφοι ταράζουν του Τσαϊκόφσκι την μουσική. Μια ιστορία από χρόνια μ ε τόνο αγωνιστικό μια παράδοση που ζει αιώνια απ ό το σπήλαιο στο καμπαναριό. Μα το Νυμφαίο της χαρίζει μ ια γραφικότητα σαν πινελιά π έτρινα σπίτια καφετιά στις ορεινές νιφάδες. Είναι η νύμφη της Μακεδονίας η μαγεύτρα Καστοριά σαν στολίδι που σκεπάζει στ ην Ελλάδα κάθε ομορφιά!

Γνώρισα με σένα Διαμάντι βαθιά θαμμένο Μέσα στα ουτοπικά μου θέλω Πλούτος ανεκτίμητος.   Γνώρισα με σένα Αγγέλους να τραγουδούν Τόσα βράδια να κυλούν Και μια αποδοχή.   Ζω από τις λέξεις σου Πώς είμαι και υπάρχω Πόσα δημιουργήματα Χτίσαν την ψυχή μου.   Δέχομαι το είναι σου Όπως τα δικά σου μάτια Ένωσαν σε μένανε κομμάτια Παλιάς αμφιβολίας.   Γνώρισα με σένα Μια αλήθεια παρούσα Με άλλες σκέψεις θρηνούσα Ώσπου με κοίταξες εσύ.