ΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ
Δεν καταλαβαίνω το γιατί κάθε θέρος η ίδια πληγή πυρκαγιές, πλημμύρες, καταποντισμοί σε μια όλο "απούσα πολιτεία". Οργή, αγανάκτηση και μένος παντού τα ίδια λόγια , βροχή πολιτική του καναπέ και της οθόνης τόσο εύκολο έτσι να καρφώνεις! Μπούχτισα τα ίδια κάθε χρόνο όλοι κριτές - χωρίς να ξέρουν, να ρωτούν η κοινωνία βράζει από αβλεψίες την καμπούρα της όμως δεν κοιτούν. Με μια συσκευή στα χέρια, αλλάξαμε τον κόσμο μαγικά πάλι φτώχεια, αγανάκτηση εκεί βγήκαμε από την υποχρέωση - Ας ειπωθούν. Δεν θέλω φλυαρίες , χόρτασε η ψυχή κάνεις ευθύνες δεν κουβαλά στη πλάση λείπει να φτιαχτεί ο Παρθενώνας μιας ζώσας κοινωνίας. Σίγουρα , πάντα θα υπάρχει ο ήρωας, η ανθρωπιά , σαν διορία είμαστε μέρος μιας φύσης ζωντανής μέχρι να καεί το τελευταίο φύλλο. Εικόνα : Τζον Μάρτιν, Ο τελευταίος άνθρωπος