ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΣΗ Το δάκρυ της θλίψης παίρνει η ονειροπόληση γλυκός ύπνος στα βλέφαρα του κοριτσιού δίνεται στη δροσιά φανταστικού φιλιού Μορφέας κλέβει καρδιάς παρόρμηση. Ένα γέλιο αντικρίζει κι μετά σιωπή βλέμματα - καρφιά πέφτουν στην ατμόσφαιρα έρχεται σαν άνεμος να την αρπάξει απότομα ο έρωτας την ψυχή και να χαθεί. Ο χορός ήταν πεπρωμένο γι ' αυτούς τα χέρια τους είχαν γίνει αλυσίδες κάλυψαν με ασήμι του χρόνου τις ρυτίδες στον αιώνα του τίποτα υπερέβησαν εαυτούς. Σε ένα παγκάκι κάτω από τ' άστρα μίλησαν το αγόρι ξάπλωσε στο φουστάνι του κοριτσιού άκουγε την ηχώ ενός χτύπου δυνατού να πουν τα όνειρά τους στιγμή δεν δείλιασαν.
Αναρτήσεις
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Ένα ποτάμι δημιουργίας κυλάει στο μυαλό και με καλεί να ψάξω για φάρο λησμονιάς να αφεθώ στη σιωπή. Ένας κήπος από αγκάθια ποτίζεται με γλυκό νερό τόσο που τα μαλακώνει σαν γαρύφαλλο απαλό. Έτσι άρχισα να γράφω στης ζωής μου τα χαμένα πήρα μελάνι και χαρτί κι στόλισα αγκάθι μ' αίμα. Πέρασα με λαμπερή χρυσόσκονη ό,τι με πονά και βασανίζει σαν να μην έμεινε ποτέ τα σωθικά να στροβιλίζει. Η μελαγχολία ήτανε μικρή μπροστά στο πλούτο της γραφής έμοιαζε να χάθηκε για πάντα στο σύμπαν μιας μοναδικής στιγμής. Μα η πένα φάνηκε ανεπαρκής να διώξει τη θλίψη μονομιάς χάρισε για λίγο ελπίδα να επιστρέψει το πλοίο της χαράς. Όμως η τέχνη είναι εδώ να δίνει μια θύελλα ονείρου να φέρνει το πλοίο στο λιμάνι αναδύοντας ρυάκι μύρου.
