ΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ

 

Δεν καταλαβαίνω το γιατί

κάθε θέρος η ίδια πληγή

πυρκαγιές, πλημμύρες, καταποντισμοί

σε μια όλο "απούσα πολιτεία".

 

Οργή, αγανάκτηση και μένος

παντού τα ίδια λόγια , βροχή

πολιτική του καναπέ και της οθόνης

τόσο εύκολο έτσι να καρφώνεις!

 

Μπούχτισα τα ίδια κάθε χρόνο

όλοι κριτές - χωρίς να ξέρουν, να ρωτούν

η κοινωνία βράζει από αβλεψίες

την καμπούρα της όμως δεν κοιτούν.

 

Με μια συσκευή στα χέρια,

αλλάξαμε τον κόσμο μαγικά

πάλι φτώχεια, αγανάκτηση εκεί

βγήκαμε από την υποχρέωση - Ας ειπωθούν.

 

Δεν θέλω φλυαρίες , χόρτασε η ψυχή

κάνεις ευθύνες δεν κουβαλά

στη πλάση λείπει να φτιαχτεί

ο Παρθενώνας μιας ζώσας κοινωνίας.

 

Σίγουρα , πάντα θα υπάρχει

ο ήρωας, η ανθρωπιά , σαν διορία

είμαστε μέρος μιας φύσης ζωντανής

μέχρι να καεί το τελευταίο φύλλο.

      Εικόνα : Τζον Μάρτιν, Ο τελευταίος άνθρωπος