Στης
Κόνιτσας το πέτρινο τοπίο
Σχολείο
είχαμε καλοκαιρινό
Για των
βαλκανικών λαών τον βίο
Με πνεύμα
ανθρωπολογικό.
Τα Έθνη με
δική τους ιστορία
Φάνταζαν
τόσο διαφορετικά
Με τον μαθημάτων
την ασχολία
Βρήκαμε τόσα
πολλά κοινά.
Χωρίς σύνορα
να μας χωρίζουν
Ο χορός
ένωσε τις καρδιές
Δίχως
πολιτικές να βασανίζουν
Πιασμένες
χέρι-χέρι οι ψυχές.
Πέρα από
μίση και συγκρούσεις
Όλοι στης
Ευρώπης τη γειτονιά
Ίδιο χτύπο
μπορούσες να ακούσεις
Στων
σπλάχνων τη βαλκανική αγκαλιά.
Γνωρίζοντας
τον άλλον από κοντά
Χάθηκαν
ρατσισμοί και στερεότυπα
Αστεία και
πειράγματα πολλά
Οι μέρες
πέρασαν αλλιώτικα.
Το καλοκαίρι
που ήμασταν μαζί
Σπάσαμε κάθε
είδους σύνορο
Οι σκέψεις
πήραν νέα στροφή
Διώχνοντας
του φόβου το σύνδρομο.
Φτάνοντας
στην ώρα του αποχωρισμού
Δάκρυα
συγκίνησης χάραξαν μορφές
Υποσχέσεις
για επικοινωνία παντού
Είπαμε πως
θα κρατήσουμε επαφές.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου