ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ονειρεύτηκε ότι ήταν ελεύθερος
Αλυσίδες δεν
κρατούσαν πια
Τα πόδια ,
τα χέρια , τη καρδιά του.
Της
κοινωνίας το δάχτυλο δεν έδειχνε
Θεωρίες δεν
στοίχειωναν
Το μυαλό ,
τη ψυχή , τα σωθικά του.
Μέχρι και ο
χρόνος φίλος είχε γίνει
Θα τον
περίμενε πάντα εκεί
Στις σκέψεις
, στα δάκρυα , στα βάσανά του.
Άφηνε το
συναίσθημα να κατευθύνει
Κάθε απόφαση
που έψαχνε
Στα πρέπει ,
στα αν , στα λογικά του.
Ξάφνου όμως
ξύπνησε μόνος
Κοίταξε έναν
άνθρωπο να τρέχει
Με άγχος ,
με φόβο κληρονομιά του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου