ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ
Σ’ ένα
λαβύρινθο σκέψεων παγιδευμένη
Την έξοδο
ψάχνω από καιρό να βρω
Μια ελπίδα
πολύ βαθιά κρυμμένη
Φωτίζει τον
σκοτεινό μου ουρανό
Περιπλανιέμαι
μόνη σε μύρια μονοπάτια
Που το μυαλό
τα έφτιαξε για να πονώ
Και ενώ της
λογικής διώχνω κομμάτια
Εγκλωβίζομαι
πάλι στον ίδιο σκοπό.
Το βλέμμα
συναντά ξεχωριστές στιγμές
Μα στο δρόμο
δένονται με αλυσίδες
Κάποιες
καλύπτονται από κρυφές σιωπές
Καθώς
πλησιάζουν πέφτουν σε παγίδες
Στην αύρα
της μαγείας δύσκολα αφήνομαι
Τα τείχη του
εαυτού μέσα με κλείνουν
Πάνω που
προσπαθώ σ’ όλα να δίνομαι
Δισταγμοί
απρόσμενοι τους κόπους σβήνουν.
Όταν σημάδια
δείχνουν πως δραπέτευσα
Νέες σκέψεις
φτιάχνουν άλλες διαδρομές
Καθόλου όμως
δύναμη δεν έχασα
Κοιτάζω
τόσες αναλλοίωτες χαρές
Αν ο
λαβύρινθος μοιάζει δίχως τέλος
Δε θα
σταματήσω ποτέ να περπατώ
Κάποια μέρα
θα είναι ένας ξένος
Αφού θα αντικρύζω ήλιο λαμπερό
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου