Μικρά ψήγματα ποίησης



Τέλος εποχής

η καρδιά μου κλείνει σαν βιβλίο

φάνηκε ανεπαρκής

άλλη μια "αγάπη" μπαίνει στο αρχείο.



Στέγνωσαν τα δάκρυα

πάμε πάλι απ' την αρχή

ο πόνος στέκει άβροχος

κύμα στο βράχο ξεψυχεί.



Όνειρα με βλέμματα σαν όπλα

ανώφελες στιγμές μαγευτικές

από λήθαργο ξυπνάω τρομερό

έκλεισε του ποθητού η πόρτα.



Σαν δακρυ πεφτει η βροχη

Στο μαγουλο του ουρανου

Θλιμενο κοριτσι περπατα

Με μια ομπρελα φεγγαριου.

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΦΡΕΣΚΟ ΧΩΜΑ

ΟΞΥΓΟΝΟ

ΤΟ ΚΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΝΤΑΓΙΟΝ