ΒΑΣΑΝΟ
Αυτό το
βάσανο στο μυαλό που κατοικεί
Τρώει σαν
σαράκι τη πραγματική ευτυχία
Βρίσκει
έδαφος , κατασπαράσσει τη καρδιά
Ηγέτης
γίνεται και τη ψυχή μου διαλύει.
Δε λέει να
φύγει και νέοι αναγκασμοί
Υποτάσσουν
τη χαρά σε ανούσιες πράξεις
Η χημεία δεν
επιτρέπει να κοιτάω μπροστά
Και νέους
ορίζοντες το αύριο να χαράξει.
Σαν χαμένη
τριγυρνώ για να το σταματήσω
Το βάσανο
που πλημμυρίζει τη ζωή μου
Επαναλήψεις
στέκονται εμπόδιο αυγής
Στο σκοτάδι
να ηρεμήσω δεν μπορώ.
Έτσι στο
κλάμα και στην απόγνωση δίνομαι
Στο κόσμο
του ποταμιού πνίγομαι πάλι
Χέρι
βοηθείας δεν βλέπω στο βάθος
Μόνη
αισθάνομαι να βαδίζω στο τέλμα.
Προσπαθώ να
μην υποκύπτω στις εμμονές
Μα κάτι
τέτοιο φαντάζει όνειρο τρελό
Συνέχεια με
χτυπάει εκεί που πονάω
Και
παραδίνομαι σε άχρονους κυκεώνες.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου