Ο ΧΟΡΟΣ

Απόψε με ένα κερί κι ένα φιλί

με κάλεσες σε έναν χορό

ήταν η νύχτα πάναστρη

και το φεγγάρι ασημένιο κοχύλι.

Με έστριβες στο παλμό της μουσικής

κι ζούσα την ανάσα της καρδιάς σου

λες κι ήταν η τελευταία μας νύχτα

κι εγώ ανησυχούσα μη χαθείς.

Σαν δοξάρι βιολιού που τις χορδές χαράζει

έτσι χαϊδεψες γλυκά το κορμί μου

τον χορό που μου υποσχέθηκες

ιεροτελεστία έκανες μοναχά για εμάς.

Και παραμιλούσες το σαγαπώ

με τρεμάμενα χείλη συνέχισες να δίνεις

τα φώτα της πόλης έδειξες πως φέγγουν

δίπλα στη γέφυρα το ποτάμι πως καίει.

Ένα δάκρυ έπεσε στη λίμνη της επιθυμίας

που ο χορός την γέμισε από λέξεις και φιλιά

τα χέρια μας μπλεγμένα ίδρωναν τη στιγμή

και συλλάβισες ξανά το σαγαπώ.

Παραλλήριμα έγινε πλέον το "αγάπη μου"

πάντα κι αιώνια στην αγκαλιά σου

οι δυο μας σαν μικρά παιδιά κάναμε σχέδια

για μια ζωή γεμάτη κύματα, λιακάδες.