Η ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ
ΔΕΣΠΟΣΥΝΗΣ
Άμυνα κρατεί
Στη
πολιορκία η δεσποσύνη
Ο «άλλος»
στέκει κι θωρεί
Ένα
φοβισμένο σπουργίτι.
Δεν ξέρει τι
θα πει
Να σ’
αγκαλιάζει ένας άντρας
Λίγο γεύτηκε
φιλί
Με θαλασσί
της χάντρας.
Από μικρή
κάτι μεγάλο
Θεωρούσε τις
αγάπες
Δράκοι
έγιναν σε μαύρο πλάνο
Γέμισε ο
νους της αυταπάτες.
Έτσι έμεινε μόνη
Τον φόβο να
έχει ερωτευτεί
Το παλικάρι
δίπλα της δεν λιώνει
Αφού ταίρι
τολμηρό έχει βρεθεί.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου