ΣΕΙΡΗΝΕΣ
Τη στιγμή που η ψυχή θα φύγει
Η άρνηση δε θα ‘χει θέση σε αυτή
Οι σειρήνες το σκοπό δεν πέτυχαν
Ο Οδυσσέας το ταξίδι προχωρεί.
Κέρωσε μόλις αντίκρυσε σειρήνες
Ένα τραγούδι τρελό τον αποσπούσε
Βυθιζόταν όλο κι πιο πολύ στον ήχο
Σε θάλασσα δακρύων κολυμπούσε.
Τότε του ήρθε ιδέα να αγνοήσει
Φωνές που τη ζωή τελείωναν
Ψηλά ανέβηκε στο πλοίο να δει
Ορίζοντα που βάσανα κείτονταν.
Χρόνια εξαντλήθηκε στο ταξίδι
Με συντρόφους-θεραπείες επίπονες
Μια Ιθάκη όνειρο μακρινό κάλπαζε
Ένιωθε να αφήνει χαρές ύστατες.
Οδύσσεια φωνών πια
δεν ακούει
Τα αυτιά του έχει κλείσει από καιρό
Δεμένος στο κατάρτι της ζωής
Κοιτά σειρήνες με βλέμμα ψυχρό.
Δε μετάνιωσε στιγμή τη περιπέτεια
Γέμισε καρδιά, δύναμη και εμπειρία
Σειρήνες δε πετούν στα σύννεφα
Οι πληγές θα κλείσουν στη πορεία.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου