ΔΕΙΠΝΟ ΠΟΙΗΤΩΝ
Σε ένα δείπνο
αγαπημένοι ποιητές
έλαβαν μέρος,
στα ουράνια.
Η Ιβηρική χερσόνησος
η Ελλάδα μου
είχανε εκπροσώπους.
Καβάφης και Πεσσόα,
αδερφές ψυχές,
πιάσανε κουβέντα.
Ο Λόρκα με τον Καββαδία
τραγουδούσαν άσματα
για τη λευτεριά.
Η Πολυδούρη, η μόνη γυναικεία παρουσία
χάριζε γλυκύτητα ,ρομαντισμό.
Κωνσταντίνε,
κοσμοπολίτικο πνεύμα
- ήσουν
την πόλη σου ακολούθησες
μα την Ιθάκη σου δεν βρήκες.
Μαρία,
μέσα από ποιήματα ερωτικά
έναν λυρισμό εξέδωσες
μα η ζωή σου τόσο λίγη...
Νικόλα,
στο καράβι της ευαισθησίας
σάλπαρες
στο φτερό του καρχαρία χόρεψες
με το σθένος και τη δύναμή σου.
Φεντερίκο,
καθαρός από πληγές,
λούζεσαι στον Γουαδάλκιβίρ των άστρων.
Φερνάντο,
ψάχνοντας μια ζωή
τον εαυτό σου,
τον βρήκες
μέσα από την ποίηση.
Και έτσι ετούτοι οι λαοί
οι τόσο όμοιοι και πονεμένοι,
ήρθανε για ένα δείπνο
να θυμηθούν τη νιότη τους.
τα ξενύχτια , τις αταξίες τους
σαν νέοι.
Μα και τον λογισμό
των ώριμών τους
χρόνων.
Κάποιοι δε πρόλαβαν
τα χρόνια τους να ζήσουν
τα ζούνε τώρα
μέσα από την ανεξάντλητη
αγάπη των λαών τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου