Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ

Η σύγκριση μέσα μας κατοικεί

από τη μέρα γέννησή μας

στο σχολείο , στη ζωή , στη κοινωνία

Σκληρός ο ανταγωνισμός

ανάμεσα σε ανθρώπους

στη δουλειά, στην οικογένεια, στο κουπί

Ένα στρες και ένα άγχος

τη καρδιά μας κυριεύει

η σύγκριση είναι εκεί

το μυαλό κολλάει πάλι

Θα θέλαμε έστω κι για λίγο

να βρίσκαμε τη ξεγνοιασιά

των παιδικών μας χρόνων

Εκεί που τρέχαμε στο χορτάρι του χωριού

με τον παππού και την γιαγιά

να μας κυνηγούν για ησυχία

Όμως καθώς μεγαλώνουμε

οι υποχρεώσεις ταξιδεύουν

Μαζί μας

Να είσαι καλός μαθητής,

να περάσεις στο πανεπιστήμιο

να παντρεύεις

να κάνεις παιδιά

Για μια ρουτίνα κοινωνίας

ζούμε τελικά;

για τη κοινωνική νόρμα

που ανελεύθερους κρατά;

Η κριτική του άλλου θα ζει

μα της μοίρας το χαρτί

δε γράφει το ίδιο τραγούδι

Τί κάνουν οι άλλοι

κι όχι εσύ

τί έχουν οι άλλοι

κι όχι εσύ

Πάντα με αυτό

ο άνθρωπος ζει

μέτρο σύγκρισης ο «άλλος»;

Δε θέλει να χαράξει

το δικό του μονοπάτι

που θα βγάλει στο άγνωστο;

Ένα άγνωστο τόσο γνωστό

στο άπειρο της απεραντοσύνης

Κοιτώ τον εαυτό μου στον καθρέφτη

και σκέφτομαι…

Ο άλλος που ζηλεύω

είναι πράγματι ευτυχισμένος

που έχει αυτά που δεν έχω;

Κι ο άλλος μήπως ζηλεύει

για αυτά που έχω εγώ;

μόνο φόβοι μασκαρεμένοι

σε παρέλαση Αποκριάς διαβαίνουν