Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ
ΠΟΙΗΣΗΣ
η ποίηση δεν
είναι δρόμος
να βγάλει
κάποιον νικητή
ούτε ζυγαριά
που θα μετρήσει
ποιος
μεγαλύτερο μερίδιο κρατεί.
Γράφουμε
ποίηση για μας
Για να
ευφράνουμε καρδιές
Να κλείσουμε
πληγή αιμορραγούσα
Να ρθούνε
πιο κοντά ψυχές.
Όσοι τη φήμη κάναν οδηγό
Σε αυτή βάσισαν μια καριέρα
Έκρυψαν αληθινά την λάμψη
Στη μούσα δεν πέρασαν τη βέρα.
Πέρασαν
ποιητές στον χρόνο
Η γραφή τους
δε χάραξε ζωές
Έδωσαν τα
σπλάχνα να κρατήσουν
Μια στάλα
έξω από σκιές.
Βρήκαν
εμπόδια πολλά
Στης
αναγνώρισης το διάβα
Την μάχη
χάσαν τον πόλεμο όχι
Δε νιώσαν τη
ποίηση σαν τραύμα.
Ο στίχος
έμεινε ορφανός
Αφού του
κόσμου έχασε αγάπη
Ήρθε η
μελωδία να υιοθετήσει
Να δώσει
στις λέξεις νερό μ' αλάτι.
Η μουσική
σαν άγγελος θεόσταλτος
Χαμένους
ποιητές μπορεί και ανασταίνει
Δίνει
εκτίμηση σε όσους δε κατάφεραν
Εν ζωή το
στίγμα τους να μένει.
Έπειτα από
δρόμο μακρύ
Πολλοί
γεύτηκαν βιασύνη
Αυτό που
ταιριάζει σε κάθε ποιητή
Είναι η ίδια
η ταπεινοφροσύνη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου