ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ
ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Μια θάλασσα
από λαμπιόνια απλώνεται και υφαίνει της καρδιάς το χρυσοποίκιλτο σάλι.
Μια καρδιά
που περίμενε χρόνια να νιώσει μέσα της τη σπίθα της αγάπης. Τώρα λαμπυρίζουν
στους χτύπους της , στιγμές από κόκκινο μετάξι.
Κοίτα τη θάλασσα
που σε καλεί να νιώσεις κύματα να τρώνε το κορμί σου.
Μέσα στο
πρωτοβρόχι του φθινοπώρου και το κρύο του χειμώνα δυο ψυχές συναντήθηκαν να
φέρουν άνοιξη και καλοκαίρι.
Δυο ψυχές
μόνες και διψασμένες για συναισθήματα και στοργή. Η πυξίδα της ζωής θα τους
δείξει το δρόμο.
Το μυαλό ας
μην φορτώνεται μελλοντικά κύματα και τρικυμίες. Ακόμη κι αυτά να έρθουν, οι
ψυχές ενωμένες θα τα καταβροχθίσουν και θα έχουν στα σπλάχνα τους την αλμύρα των
φιλιών τους. Έτσι τις συνεπήρε και αυτές η ξάστερη θάλασσα των ονείρων.
Από το πρώτο
φιλί στο πρώτο άγγιγμα, το γλυκό φθινόπωρο έγινε δροσερό καλοκαίρι. Και γέμισε
τον χειμώνα από ανθισμένα γιασεμιά και τριαντάφυλλα. Σαν να γνωρίστηκαν τότε οι
καρδιές. Το καλοκαίρι τους…
Τώρα τα
χειμωνιάτικα αστέρια φωτίζουν ακόμα τις καρδιές τους. Σαν τα φωτάκια πάνω στο
δέντρο.
Το κλίμα
γιορτάζει την ατελείωτη θάλασσα των φωτισμένων χτύπων. Κόσμος πηγαινοέρχεται και οι ψυχές
αγκαλιασμένες ενάντια στις τρικυμίες, σε μια φάτνη ζεστή από αγάπη.
Επιτέλους
ήρθαν Χριστούγεννα!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου