ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΝΕΑ ΑΡΧΗ
Κάθε μέρα που περνάει
Όλο και σε αναζητώ
Εσένα ευτυχία σαν νερό
Να ποτίσεις τη μόνη αγκαλιά.
Μέσα σε φωνές φυλακισμένη
Σε λόγια και θεωρίες των πολλών
Μια θλίψη στο πρόσωπό μου μένει
Από θύρες λάθος κλειδιών.
Είχα τον ουρανό κι τον έχασα
Προσγειώθηκα απότομα στη μοναξιά
Βιβλία και ποίηση για νοσηλεία
Μέχρι τη επόμενη μέρα να ξημερώσει
Απαρχαιωμένοι νόμοι και κουβέντες
Με βάζουν σε σκέψεις, μελαγχολώ
Αν κάτι έχω πάρει από τη ζωή
Αν το τρένο έχει φύγει στα χαμένα
Έτσι κρίνω τον εαυτό μου αυστηρά
Τον βάζω κάτω ,τον ποδοπατώ
Λάθη άλλων πιστώνω σε εμένα
Κομμάτια στο παζλ της ζωής.
Ένα χέρι μητρικό βρίσκω
Αδελφικό για να παρηγορήσει
Είναι τα μόνα που δε εγκαταλείπουν
Από του χωρισμού το πόνο τον ψυχρό.
Φίλοι καλοί για νέα αρχή
Θα είναι πλάι μου για πάντα
Ένας καφές, ακούμπημα στο ώμο
Αληθινοί στυλοβάτες της ψυχής.
Αν η κοινωνία ράκος σε χει κάνει
Το δρόμο δείξε τον μοναδικό
Θα ξεχωρίζει τότε απ' τη μάζα
Ένα ζηλευτό πετράδι αληθινό.
Και η ευτυχία θα είναι εκεί
Όχι στη χαμηλή εκτίμηση
Ούτε στο όχλο που ομιλεί
Μα στη ανύψωση που αξίζω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου