Μαρίνα
Αγναντεύω στο πέλαγος παλιές αγάπες
να φεύγουν σαν τα καράβια στο νερό
Εδώ σε αυτή τη προβλήτα που άλλοτε
δύο νέοι κρατιόταν από το χέρι.
Ο ήλιος χρυσίζει στη δύση του επάνω
κάθομαι στο πεζούλι να σκαλίζω αναμνήσεις.
Μια βαρκούλα ήρθε να με πάρει
Να με ταξιδέψει σε νέες θάλασσες
Διστακτική δε ξέρω αν πρέπει να μπω η όχι
Οι θύμησες του ναυαγίου μου
στοιχειώνουν ακόμη τα όνειρα μου.
Χωρίς σκέψη πλέω με ούριο άνεμο
Σε θάλασσα άγνωστη στις προσδοκίες
Με πανί την υπομονή και το κουράγιο
Αρχίζω νέο ταξίδι σε χώρα ανέγγιχτη.
Μουδιασμένος γλάρος στη μαρίνα
Συμπάσχει πετώντας χαμηλά
Σαν να χει σταματήσει ο χρόνος ξαφνικά
Και ψίθυροι οι χτύποι της καρδιάς.
Αγναντεύω πάλι το πέλαγος από τη προβλήτα
Ο ήλιος σαν Ρόδο κόκκινο έχει φιλήσει τη θάλασσα γυαλί
Ακόμη κάτι μέσα μου στέκει σαν απομεινάρι
Του πρώτου ταξιδιού μου στη πατρίδα της αγάπης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου