ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ
ΠΑΙΔΙΩΝ
Τα αθώα μάτια τωνπαιδιών
Σταλαγματιές ελπίδας
Φύλλα φθινοπωρινά ευτυχίας
Που προσμένουν η άνοιξη να έρθει.
Τα αθώα αυτά
βλέμματα
Που πάντα ξέρουν να σε τελειώνουν
Με το χαμόγελο , το γέλιο τους
Χαρά σκορπίζουν σε μέρα δύσκολη.
Φτάνει μια λέξη,
ένα άγγιγμα
Κι ο κόσμος όλος γίνεται γλυκός
Παρηγοριά με μια αγκαλιά δίνουν
Από το τίποτα γεννούν τα πάντα.
Ακόμη κι τα κλάμα
τους σαν έρθει
Πηγή ζωής χαρίζει σε ώρα θλίψης
Έτσι που λύπη δε δωρίζει στη πνοή
Μα πουλί που τώρα ανοίγει τα φτερά.
Μακάρι οι μεγάλοι
λίγο να μοιάζανε
Στην αθωότητα τούτων των παιδιών
Θα παύαν συμφέρον να κοιτάζουν
Αλήθεια καθρέφτης θα ήταν της ψυχής.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου