ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Κρατούσες το σώμα
Μα τη καρδιά την άφησες
Να λιώνει, να ξεψυχάει
Δίχως βοήθεια και οξυγόνο.
Κέρασες τη νύχτα φάρμακο δακρύων
Νόμιζες θα τη ποτίσεις με ηδονή
Τη άδεια μου ψυχή θα μεταμόρφωνες
Από κουκούλι να βγει μια πεταλούδα.
Έκανες λάθος κι δε μετρήσεις
Πώς αυτό που θέλω είναι βάθος
Το σώμα μου βράχος σε αφρούς
Μα βυθός σε τρικυμίες.
Απογοήτευση για κάθε χάδι αδύναμο
αληθινή ομορφιά να φανερώσει
Αυτή που τα μάτια δε κοιτούν
Χάθηκε στο καθρέφτη του "ωραίου".
Πνίγηκε με τον Νάρκισσο στο ποτάμι
Γιατί το είχες σαν δεδομένο
Το φιλί, το άγγιγμα που μου δωσες
Καρυοθράφτες στη δική σου παραζάλη.
Απογοήτευση για κάθε τέτοια νύχτα
Να βαραίνει τη δική μου ενοχή
Αποκρούω ό,τι με πληγώνει
Τη σάρκα μου δε την ενώνει.
Ίσως αυτή η απογοήτευση
Δεντρί σε ερημονήσι με αφήσει
Τη δίψα μου για αίσθημα να κλείσει
Στη λειψυδρία της άπιστης καρδιάς.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου