ΠΑΛΙ ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΩ
Κι αν γράψω ένα ποίημα
Κι αν τον πόνο λίγο απαλύνω
Τι θα συμβεί;
Πάλι μια ζωή θα υποφέρω.
Κι αν γράψω μερικές αράδες
Κι αν το μελάνι ξοδεύω
Ψάχνοντας τη κατάλληλη λέξη
Τι θα συμβεί;
Πάλι μέσα μου θα υποφέρω.
Την αρρώστια της ψυχής
Κανείς δε τη γιατρεύει
Μήτε οι στίχοι
Μήτε η προσμονή κάποιας αγάπης.
Για πάντα θα ναι μαύρη κουκκίδα
Στην άβυσσο του νου.
Λεν πως η τέχνη θεραπεύει
Ξεγελά τον άρρωστο
θα έλεγα εγώ
Πως οι λέξεις θα φτιάξουν καλύβι
Για να μας προστατεύσουν
Από τα δάκρυα βροχής.
Τρύπια καλύβα
Θα την ονόμαζα εγώ.
Μάταια κοιτάζω γιατρειές
σε ερώτων ματιές
Μήπως βρεθεί το γιατρικό
Την άνοιξη να καρτερώ.
Κι αν γράφω το ποίημα αυτό
Κι το χρόνο χαλάω για να πω
Τι θα συμβεί;
Πάλι ως το τέλος θα υποφέρω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου