ΠΡΩΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ
Ένα κουβάρι τα κορμιά μας
Κουλουριασμένα χάδια και φιλιά
Κάθε πρωί που με ξυπνάς
η πλάση ζωντανεύει.
Μέσα στα όνειρα υπνωτισμένη
Τα μάτια ερμητικά κλειστά
Λερναία Ύδρα τα δάχτυλα σου
Απλώνονται στα κύτταρα.
Το φως πλημμυρίζει τις πτυχές
Της μέρα μου που ξημερώνει
Απ’ το παντζούρι
μικρές τρυπούλες
Σχηματίζουν τη μορφή σου.
Διαλύεις του σκότους το σμαράγδι
Κάτω στου πέπλου την φωλιά
Τα όνειρα της νύχτας παντρεύονται
Το λήθαργο που χαρίζει η αγκαλιά.
Λαβύρινθος που τα κορμιά γινήκαν
Κάθε στροφή μυστήριο
ηδονής
Κάθε χάδι Κουλουριασμένο πάλι
Σε μαγιάτικο άλικο στεφάνι.
Το σφιχταγκάλιασμα το πρωινό
Οι καρδιές να χτυπούν παράλληλα
Κελάηδισμα πουλιού γλυκό
Ένωση παλμών στο άγγιγμα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου