ΦΩΛΙΑ

 

Σε μια φωλιά θαρρείς

Γεννιέται η ύπαρξή μας

Σε μητρική αγκαλιά

Το σύμπαν, η φυγή μας.

Σε μια φωλιά κι εγώ

Θέλω να κουρνιάσω

Ασφάλεια και θαλπωρή

Για να ξαναπετάξω.

Καθώς νιώθεις να πέφτεις

Η ψυχή να μη βαστά

Όλα γύρω να γυρίζουν

Να έχεις χάσει λογικά

Θέλεις πίσω να πηγαίνεις

Στην πρωτινή χαρά

Σκοτούρες και άγχη

Να χαθούν στα παλιά.

Είναι γιατί σου έλειψε

Η φανερή φωλιά

που δεν δημιουργείς

Κεραμίδι , τούβλα γερά.

Σε μια φωλιά και τώρα

Το είναι μου ξυπνά

Χέρια συντροφικά την φτιάχνουν

Με υλικό για νέα φτερά.