ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑΝ

"Ειρήνη",
φωνάζει ο ποιητής,

μα κανείς δε τον ακούει.

Κι έτσι με
θάνατο πληρώνει την τιμή

με αίμα τη θυσία

για αυτούς που θα 'ρθουν και θα πουν

"κανείς
δεν τον ξεχνάει".

Για αυτούς
που ‘δωσαν ζωή σε μια ιδέα ,

ένα αύριο καλύτερο

Δάφνινο
στεφάνι αφήνω

κι θα ευχηθώ :

ο κόπος τους να μην πήγε χαμένος...

 

Πολίτες της
γης δήλωσαν

αδέρφια του κόσμου όλου

μας
συστήθηκαν.

 

Συμφέρον
προσωπικό

δεν κοίταξαν

γράφοντας
στίχους

λαξευμένους
σε μάρμαρο

αφήσανε το
στίγμα

στον πονεμένο άνθρωπο.

 

Στα πρέπει
και στα μη

 γυρίσανε την πλάτη.

Έναν κόσμο δίχως όρια

ονειρεύτηκαν
, έναν βίο.

 

Ήταν δίπλα
στους κατατρεγμένους της γης

 χάρισαν ψωμί, γνώση

άσβεστη στο
χρόνο.

 

Κινήθηκαν
ελεύθερα

θυσίασαν  ζωή

για ένα ιδανικό.

 

Κοιτούσαν
πέρα από τον φράχτη

Αγγίξαν το
ανώφελο.

 

Αυτοί, που
τους χαρακτήρισαν

τρελούς , εγκληματίες

επαναστάτες χωρίς αιτία.

 

Κι όμως
αυτοί φέραν τον κόσμο μπροστά

την κοινωνία
ένα βήμα

 στο μέλλον.

 

οι θυσίες
είναι μεγάλες

βέλη θα
δεχτείς από παντού.

Όμως  ανά τους αιώνας

 Θα ‘σαι αφορμή για χειροκρότημα

 

"Γίνε η
αλλαγή που θες να δεις",

είπε ο Άγιος
Γκάντι!