ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ

Κάτι ψέλλισαν θαρρείς

Υπό το φως, της σκιάς του Φοίνικα

Με δυο ποτήρια λευκό κρασί

καλοκαίρι αέρας να 'ρχεται.

Πώς άραγε περνάει ο καιρός

απ' όταν γνωριστήκαν

Σαν μ’ άλλο βλέμμα κοίταξαν

και τώρα τ' αρνηθήκαν.

Ροπή είχε ονειρική

σαν κάθε αρχή άλλωστε

ήταν στα πρώτα μέλια

Στο άπιαστο οι προβολείς.

Σκέψεις έκανες νυχτιές

για σχέσεις ερωμένες

ελάττωμα, γκρίνια έγδυνες 

απατηλή εικόνα και μισή.

Τώρα περάσαν χρόνια ,έμαθες

ο άνθρωπος ζητά τ' ανέφικτο

κατέβηκες σκάλες ουρανού

σε ενός κλαδιού σταθμό.

Ένας φακός εστίασε απόψε

δύο μορφές - ποτήρια ανά χείρας

Σαν σκιές που φοίνικας σκεπάζει

σαν φως σε φεγγαριού αντηλιά.