ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΔΑΔΑ

Πώς σε κουκίδας τόπο

κάτι διαχρονικό γεννιέται

σε έναν τόπο που σήμερα

μυαλό δεν σου πηγαίνει.

 

Ήταν η σπίθα της Ολυμπίας

λαμπάδιασε την οικουμένη

κληρονομιάς στο τώρα μέτρημα

κάθε τετραετία ανατέλλει.

 

Έπειτα από τα αρχαία άθλα

κύλησε τόσο νερό στο αυλάκι

γέννες και θάνατοι κρατών

σε ποταμόπλοια αιώνων.

 

Κι ο λαμπαδηδρόμος έτρεχε

με τη δάδα της Ολυμπίας

σε τόπους, χρόνους, λείψανα

μήνυμα κάποιο να μεταφέρει.

 

Σήμερα σε τελετή με χρώματα

μουσικές, πρωτόγονες, λαών

σαν ένα φάσμα ουράνιο

όλα στην ένωση της δάδας.

 

Σημαίες να κυματίζουν στα νερά

σε μια γιορτή, αθλητισμού γαϊτάνι

κάτω από δάδα - παγκόσμια αγκαλιά

για λίγο, με χέρια αδελφωμένα.

 

Γυρνώντας πίσω στους αιώνες

αυτό που κάναν οι Ολυμπιακοί

ήταν τόσοι ετερόκλητοι λαοί

να βρουν ένα κοινό σημείο.