ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΚΟΝΗΣ

  

Το κρύο έξω
την σάρκα σου κόβει
το καλοκαίρι φορτωμένο
σε σάκο
πήρε δικό του δρόμο.

Οι μαύροι ήχοι της ψυχής
-ένα κουβάρι-
στην άκρη του πλευρού σου

-περιμένουν-

να σπάσουν μέσα τα βουνά
που ορθώνονται ανήλια
-να ξεχυθούν-
σε νέου γύρου αγώνα.

Όμως στο φινάλε...

Ευωδιαστά σκορπίστηκαν
μετέωρα τα λουλούδια
σταγονίδια μιας σκόνης
που φανέρωσε το φως,
απ' το μπαλκόνι.