ΣΑΝ ΧΟΡΕΥΟΥΝ

 

Καθώς το τακούνι την γη ακουμπά

κι το σώμα αργά περιστρέφεις

κύκνος στολίζεται φτερά

πάνω από την λίμνη να πετάξει.

 

Την ψυχή μου να χαράξει

ατέρμονα να φεύγουν οι ματιές

χαμόγελα γλυκά να μου χαρίζεις

στα βάθη των βάλτων, που κολυμπώ.

 

Κάθε λογής έθνος ευθυγραμμίζεται

όταν χορεύει, και γω μέσα μου

να πλανεύω τα πάθη μου

στο κυνήγι του θησαυρού

της ζωής μας.

 

Μια σκιά στη φιγούρα από πίσω

σαν να θέλει να προστατεύει

τυλίγομαι σε δυο φτερούγες

στη μικρή φωλιά για να κρυφτώ.

Ξετυλίγεται το σύμπλεγμα

το πόδι σηκώνεται να υψωθεί

σε ένα άσμα τριών λεπτών

να ελευθερώσω απωθημένα.

 

Κι μια φιγούρα πέταγμα εγκυμονεί

καθώς προέκταση τα χέρια, δυο καρδιών

σε μια στροφή τυλίγεται ο αγέρας

μια αγκαλιά βραχεία, που με καλεί.

φιλική συμμετοχή: Ιωάννα Τραϊανοπούλου