Τα παιδικά μου
χρόνια
χρόνια
Έτυχε να περάσω απ' τη παλιά μου γειτονιά
τη βρήκα άδεια από γέλια και κυνηγητά
μόνο τη ξεχασμένη λέσχη βρήκα εκεί κοντά
εκεί που κάποτε παίζαμε όλα τα παιδιά.
Εκείνη τη στιγμή νοστάλγησα τα παιδικά μου χρόνια
εκείνα που τρέχαμε όλη μέρα σαν τ'αλάνια
τα χειμωνιάτικα πρωινά που κυλιόμασταν στα χιόνια
που απλώναμε των ονείρων τα φτερά σαν τα παγόνια.
Οργανώναμε θέατρα, γιορτές για αναψυχή και χαρτζιλίκι
παιχνίδια στις πυλωτές και καθημερινό αραλίκι
στα γκάλοπ και στις φάρσες πάντα είχαμε τη νίκη
και ας γκρίνιαζαν οι απέναντι με απειλή το "δεκανίκι".
Τα βράδια ποτιζόμασταν με τρομαχτικές ιστορίες
και με άλλες αμέτρητες των παιδιών θεωρίες
εμείς τα κορίτσια μιμούμασταν τις κομψές κυρίες
ενώ τα αγόρια συνεργάζονταν χωρίς πολλές φασαρίες.
Τα χρόνια χάθηκαν, με τη σειρά μας και εμείς
για να τα πούμε δεν μένει εύκαιρος κανείς
Καθένας βουτηγμένος σε υποχρεώσεις
δεν έχει καιρό για μυστικά , δηλώσεις
ούτε τα τηλέφωνα χτυπούν για συναντήσεις
ούτε και για κρυφές δικές μας εξομολογήσεις.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου