ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Ξεφυλλίζοντας προχτές το παλιό μου φυτολόγιο

αντίκρισα κάθε λογής όμορφο λουλούδι

ύστερα έριξα μια ματιά στης φύσης το ημερολόγιο

λίγες σελίδες αγγίζανε το εύθυμο τραγούδι.

 

Ένα πυκνό μαύρο κατοικούσε στο πράσινο τοπίο

μια στάχτη πλημμύριζε το πλήθος των φυτών

ένιωσα να χάνεται απ' το οξυγόνο ένα σημαντικό χωρίο

το δάσος με το κάλος δεν δήλωνε παρόν.

Γύρισα το επόμενό του φύλλο

πουθενά δε το κοσμούσαν ζώα και πουλιά

και αυτό γιατί δεν κοιτάχθηκαν με ζήλο

παρά σφίχτηκε της φύσης η θηλιά.

Επειδή καθένας πιστεύει πως είναι του περιβάλλοντος ηγεμόνας

καταστρέφεται και μειώνεται ένας - ένας πνεύμονας

γι'αυτό πολλά μέρη θα κοιτάζονται απ'της ζωγραφικής τους

πίνακες

αφού δε βρίσκονταν εκεί της ζωής οι φύλακες.

 

Ας γίνει ο μόνος σύμμαχος η κρυφή ευαισθησία

γιατί το δέντρο αποτελεί αναπνοής ουσία

για να συνεχίσει να ζει η μάγισσα στο παραμύθι 

και να μη ντυθεί πλούτος σε μια λήθη.