ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΕΝΟ

Του έρωτα κενό δεσπόζει στη ψυχή μου
ένα κενό γεμάτο όνειρα και μνήμες
δίνουνε πνοή στο άδειο το κορμί μου
τρέφουν τα σπλάχνα για χρόνια και μήνες.

Του έρωτα κενό στολίζει τη μορφή μου
ένα κενό με προίκα , προσμονή και ελπίδα
δίνουνε νερό στον κρίνο , τη ζωή μου
βρέχουν με κύμα την έρμη νησίδα.

Του έρωτα κενό χαρίζει η φωνή μου
ενα κενό , όλο υπομονή και θέληση
δίνουν μουσική στην άτονη χορδή μου
απαλύνουν της επαφής την έλλειψη.

Του έρωτα κενό στοιχειώνει τη καρδιά μου
ενα κενό ραμμένο σε φόντο από φωτιές
δίνουν ζεστασιά στη θύελλα χαρά μου
χρωματίζουν κόκκινο τις άγνωστες στιγμές.

Μα η απώλεια μαγείας σε δάκρυα καταλήγει
παρακαλά το μακραίωνο κενό από μέσα μου να φύγει
με φάρμακο τη φαντασία το τραύμα λίγο επουλώνει
πια δεν είναι αρκετό τον όγκο του πόνου να μειώνει.