ΣΚΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ
Για κάποια άτομα είναι γραφτό από τη μοίρα
να μην ανοίξει του έρωτα η θύρα
να βαστούν χαρές άλλων και να συμβουλεύουν
ένα μέλλον δίχως καρδιοχτύπι ν'αγναντεύουν.
Περίμεναν πολύ να τους ταράξει κάτι
ο χρόνος περνούσε αμίληκτα , μ΄ένα γινάτι
αντίκρυσαν κόσμους μέσα στη σιωπή
να τους τραβήξει ήθελαν μια αστραπή.
Μέσα σε κλάμα και φωνές παγιδευμένοι
όνειρα κάναν σε χέρια να βρεθούν μπλεγμένοι
φθάσαν σε πηγή γλυκιά, νερό δεν ήπιαν
ένας δράκος έδιωξε ό,τι ελπίδα είχαν.
Έτσι μείναν , σκιές στερημένες γίναν
με μια βαλίτσα μοναξιά , το δρόμο πήραν
μια ζωή σαν θεατές χειροκροτούσαν άλλους
δεν άφησαν ποτέ τους φόβους τους μεγάλους.
Λουλούδια πέφτουν καταγής
το ταίρι ψάχνουν για να βρουν
φύλλα μένουν σε μονοπάτι φυγής
στο απωθυμένο για να καουν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου