ΤΟ ΠΑΘΟΣ
Ένα πάθος κυριαρχεί και με τρελαίνει
σαν ένας διάβολος που μπαίνει στο μυαλό μου
ο κακός μου εαυτός τότε ελοχεύει
είναι αδύνατον να ελέγξω το θύμικό μου.
Αισθάνομαι απαίσια όταν διαπράττω
πράξεις που ούτε καν είχα σκεφτεί
σαν κλέφτης το πάθος μου αδράχνω
ξαφνικά θολώνω , γίνομαι τυφλή.
Τότε είναι που νιώθω δυστιχισμένη
μια μελαγχολία τη ψυχή διαπερνά
χωρίς νόημα τα βιώνω όλα γύρω
τίποτα αισιόδοξο δεν με κατακτά.
Περνώ δύσκολες ώρες και συνεχίζω
ίδια εγκλήματα να κάνω , δεν αλλάζω
μια ψεύτικη ευτυχία μέσα μου χτίζω
ένα μέλλον ανύπαρκτο κοιτάζω.
Μια όαση ψάχνω καιρό να βρω
η έρημος της καρδιάς μου μεγαλώνει
Φοβάμαι μη χάσω ανθρώπους που αγαπώ
κι η ώρα αυτή ίσως να ζυγώνει.
Τότε είναι που νιώθω δυστιχισμένη
μια μελαγχολία τη ψυχή διαπερνά
χωρίς νόημα τα βιώνω όλα γύρω
τίποτα αισιόδοξο δεν με κατακτά.
Δεν είμαι άνθρωπος κακός, αξίζει να το δείτε
μια αρρωστιά το πάθος βοηθάει
αν ένα χέρι με τραβήξει θα πάψω να πονώ
θα φέρει ελπίδα κι ζωή που διψάει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου