Στης Ιβηρικης τα χωματα...
Εδω στης Ιβηρικης τα χωματα, με βηματα ποιητικα περπατω , διπλα σε ανθρωπους απλους με νοικι μιας πενταρας μα με σκεψεις κι πνευμα τοσο πλουσιο οσο δε φτανουν τα πλουτη του κόσμου όλου. Στενακια πετρινα γραφικα συναντω κι σπιτια παλια με χρωματα κι σχεδια απο μια κληρονομια αραβικη... Ο Ατλαντικος ωκεανος ως σημαδι και σημα κατατεθεν διαμορφωνει το ταπεραμεντο των ανθρωπων. Η θεα απο τα αναριθμητα μιραδουρος σε αφηνει αφωνο κι απαθανατιζεται σε μηχανες και κινητα... Παλιά τραμ σε στενά ανηφορικά δρομάκια σε ταξιδευούν σε μια νοσταλγική εποχή που ο κόσμος άκουγε φάντο κι αντάλλαζε αδιάκοπα κουβέντες. Οι παστελαριες και τα καφέ γεμάτα απο κοσμο καθημερινο, απλο κι αυθεντικο. Τη ομορφη μιξη των λαων λογω και των παλιων αποικιων τη βλεπεις καθαρα. Μα δε σε πειραζει. Γιατι ο κοσμος επικοινωνει πανω απο ολα με τη καρδια και τη ψυχη... Και το ποταμι απο την αλλη σαν ενας αντρας που κοσμει πλατειες κι δρομους διπλα σε αγαλματα βασιλιαδων κι μεγαλων εξερευνητων της ιστοριας...Με γυρλαντες στολιζονται οι δρομοι τις μερες των πανηγυριων κι τα πειραγματα δινουν κι παιρνουν στα ελευθερα παιδια!! Χαιρομαι που με εφερε η μοιρα σε αυτον τον τοπο κι ετσι εκανε τις εμπειριες κι τη δημιουργια κατι το ξεχωριστο!!Τα ταξιδια σε κανουν ανθρωπο σωστο χωρις στερεοτυπα κι ρατσισμο. Εδω στης Ιβηρκης τα χωματα, με βηματα ποιητικα περπατω καθως γεννησε καποιους απο τους μεγαλυτερους ποιητες της ιστοριας μας!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου