ΚΟΙΤΑ ΤΗΝ ΦΥΣΗ

Η φύση χάρισε ομορφιά

Θαυμασμό , σεβασμό, αγάπη,
Η αντανάκλαση του νερού στη γη
ο ίδιος μας ο εαυτός.

Κοίτα τα σπουργίτια πως πετούν
πώς παίζουν στη λουλουδιασμένη φύση
Συντροφιά, φιλιά μοιράζουν
στα ηλιοτρόπια της δύσης.

Και η μελισσούλα μες στην γύρη
με μέλι ποτίζεται η πλάση
Τόσο γλυκά πλάστηκε ο κόσμος
μα πόσο πικρά μαραίνεται.

Κοίτα τα νούφαρα πως πλέουν
κι τις χελώνες πως κολυμπούν
Σαν το ρυάκι τρέχει η φύση
ελευθερία ύπαρξης κοιτούν.

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε
από την ίδια φύση
Σαν πανδαμάτωρ μοναχικός
έβαλε πλαίσια,κουτιά και νόρμες
Τον διπλανό με δάχτυλο τώρα δείχνει
ως διαφορετικό και ανάρμοστο.

Απομακρύνθηκε από τα όντα
από το περιβάλλον που τον γέννησε
Έχτισε ένα δικό του κόσμο,ισχυρό
μακριά από της φύσης τα σμαράγδια.

Όποτε αφέντης ορίστηκε
η φύση τον εκδικήθηκε
Το διαφορετικό έβαλε απέναντι
μα η φύση το αρνήθηκε.

Με τη δική του κρίση και λογική
κόβει τον γόρδιο δεσμό της επαφής
Βάζει προσωπείο και οδεύει
προς νέα εκστρατεία κατάκτησης.

Να δεχόμαστε τη κάθε μορφή ζωής
σαν να ήτανε το αίμα μας
Να έρθουμε πιο κοντά στη άγρια γη
μαζί της χέρι με χέρι να ημερεύσουμε
Να γίνουμε οι νέοι πρίγκιπες των κήπων.