ΟΝΕΙΡΟ ΙΒΗΡΙΑΣ

Της Ισπανίας το χώμα, αγαπημένο

όπου ο ήλιος άπλωσε το χέρι

έφτασε η ώρα που άγγιξα

Σεβίλλη, Κόρδοβα, Γρανάδα.

Στον ποταμό Γουαδαλκιβίρ

τον πολυτραγουδισμένο

με καραβάκι όμορφο

έπλευσα στα νερά του.

Επόμενος σταθμός η Κόρδοβα

με αραβικούς ναούς δοσμένη

έτρεξε ταινία στα μάτια μου

 όταν ήταν κατακτημένη.

Έτσι προχωρήσαμε Γρανάδα

στις χρυσελιές λουσμένη

στις φλέβες λάδι ρέει

στην ίδια την γη, μαρτυρική.

Ψηλά ένα κάστρο σε κυρίευε

η Αλάμπρα μες στους μύθους

σαν κύκνειο άσμα ενός λαού

της ιστορίας κοφτερό μαχαίρι.

Σε πάρκο ποιητών μια λιτανεία

επιταφίου, περιστέρια κρατά

προσκύνημα αγγίζει θεϊκό 

στη τέχνη που γιατρεύει.