ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Όσοι σκοτωθήκαν για την ελευθερία

φοιτητές σε έδρανα Πολυτεχνείου

πέρασαν στη ιστορία σαν ήρωες

μιας κορυφαίας ανδρειοσύνης.

Σήμερα όσοι επιβίωσαν

έχουν να θυμούνται τις στιγμές

μια πατρίδα που συνεχίζει

παιδιά να τρώει από τα σπλάχνα της.

Μια Ελλάδα που πληγές δε κλείνει

σε ένα κόσμο αναρχικό

πανεπιστήμια στου Θεού το έλεος

παραδομένα στη συνήθεια.

Πότε θα παλέψουμε για μία νίκη

πότε θα κοιτάξουμε πέρα του εγώ

για να τιμήσουμε αυτούς που πέσαν

έβαλαν κάτω συμφέροντα, χαρές;

Αν θέλουμε πνεύμα φοιτητικό

να πλημμυρίσει τις καρδιές μας

να πάψουν αιώνια πάθη να φυλούν

τις πύλες της σωτηρίας.

Μόνο έτσι οι νεκροί του Πολυτεχνείου

θα έχουν νόημα να αναστηθούν

κι όσοι παλεύουν για τη ελευθερία

με πνεύμα αγώνα να οδηγούν.

 

Το Ποίημα συμπεριλαμβάνεται στην δεύτερη ποιητική συλλογή, Πολύχρωμο δενδρί