ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΣ

Ξέρω πως είσαι ακόμη εδώ

δεν έφυγες από κοντά μας

παλεύεις να μείνεις να γελάς

να ζεις από χαρές και πίκρες.

Είσαι σε ύπνο τώρα βαθύ

μα θα ξυπνήσεις σύντομα

θα δώσεις ελπίδα σε όσους σ ‘αγαπούν

είναι πλάι σου στη δύσκολη την ώρα.

Ήταν του χρόνου η κακιά στιγμή

που σου σταμάτησε μιλιά

ξαπλωμένος είσαι δίχως να κρατάς

τη ζωή στα δικά σου χέρια.

 

Μόνο ένα καρδιοχτύπι οδηγεί

παρηγοριά και μαχαίρι μαζί

προσευχές να γιανεις το γρηγορότερο

με χαμόγελο γλυκό να ‘ρθεις.

Φίλοι, συγγενείς ένα κουβάρι γίναμε

για σένα να μας πειράζεις με θεωρίες

μια αγκαλιά κι ένα σκαλί ν' ανέβουμε

όταν ξυπνήσεις απ’ τον βαθύ τον ύπνο.

 

Κι θα ‘ρθουν μέρες που θα γελάμε

Σαν όνειρο κακό θα ναι η ανάμνηση

θα κερνάμε κρασιά, ρακόμελα παρέα

σε μια φιλία που μοιάζει με γροθιά.