Ο ΟΙΩΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Έλληνας, όνομα σύγχρονο , παλιό

γεμάτο ευθύνη, υπερηφάνεια

ξένοι με θαυμασμό τόνε καλούν

κόκαλα στη γη του τρίζουν.

Ελλάδα, τόπος μαγικός

με δάφνες φορτωμένος

Ελλάδα, τόπος στρατηγικός

στο κρεμεζί χαμένος.

Τόσοι και τόσοι σε κατέκτησαν

κουλτούρα και μάχες κληρονομιά

κακός οιωνός ακολουθεί ακόμα

το χώμα κόκκινο να βάφεται.

Πολέμους πανάρχαιους σκαρφιστήκαν

για να κουρσέψουν μια πατρίδα

μάχες πελοποννησιακές ακουστήκαν

στην ηχώ Βαβηλωνίας σπηλιάς.

Αίμα με αίμα

πάλεψε για ηγεσία

ποιος θα τον πονέσει;

χώρα των πέντε ηπείρων

για ποια ευλογία ομιλεί;

Το ‘21 ήταν

η μάχη η μεγάλη

η σκλαβιά να τιναχτεί.

Ήρθε εμφύλιος ο σπαραγμός

το αδράχτι να κάψει

ένδοξο μελάνι, να γραφτεί.

Πολιτικές ξιφομαχίες 

φέρνουν πάλι μια Ελλάδα - κλαίουσα ιτιά

στο όνομα ποιας αγάπης 

να την πουλάνε στα παζάρια;

Ήρθε το ‘40

τους Έλληνες να ενώσει

σε βουνά μερόνυχτα

σώματα δοθήκαν

για την την λευτεριά.

Μα αυτός ο οιωνός

είναι η κατάρα

τον Έλληνα να διώκει

εμφύλιος σπαραγμός 

πρόβαλε ξανά.

Σε ουρανό ελληνικό

εμφύλιο πτηνό πετάει 

στα δύσκολα μαζί

στα εύκολα εχθροί.

Τούτη η ράτσα

στους αιώνες θα λατρεύει

έναν και μοναδικό Θεό

τον Ιανό.